Bendir, def ve benzeri çerçeve davullar, geniş ve sığ bir gövdeye gerilmiş deriden oluşur. Bu yapı, elin çalışma biçimini belirler.
Birinci konu tutuştur. Çalgı bir elle tutulurken o elin parmakları da deriye erişir; böylece iki el birlikte çalışır. Tutan elin parmakları genellikle dolgu vuruşlarını, serbest el ana vuruşları üstlenir.
İkinci konu bölgedir. Merkeze yakın vuruş pes ve dolgun, kenara yakın vuruş ince ve keskin bir ses verir. Çerçeve davullarda kenar bölgesi geniş olduğu için ara tonlar da kullanılabilir.
Üçüncü konu susturma ve serbest bırakmadır. El deride bırakıldığında ses kapanır; bu, kalıbın nefes almasını sağlar.
Dördüncü konu zillerdir. Zilli çerçeve davullarda iki ayrı ses katmanı bulunur: derinin sesi ve zillerin sesi. Bunların ayrı denetlenmesi, çalgının anlatım gücünü artırır.
Beşinci konu deri türüdür. Doğal deri havaya duyarlıdır ve gerginliği değişir; ısıtma yöntemi kullanılan çalgılarda bu işlem ayrıca gösterilir.
Derslerimizde çerçeve davul teknikleri ayrı bir başlık olarak çalışılır.